Hoe?
In juni 2004 ben ik serieus met fotografie begonnen met een Minolta Dimage A1. Een heel fijne camera waar ik heel veel plezier aan heb beleefd en ook erg veel heb geleerd over fotografie. In 2005 was ik er voor mezelf uit dat ik tegen het einde van dat jaar een digitale spiegelreflex zou gaan kopen. Een dSLR vanwege de flexibiliteit voor wat betreft lenzen, de snelheid (AF snelheid, sluitervertraging) en de prestaties bij hoge ISO waarden. De termijn van eind 2005 was puur financiëel: zo’n camera kost wat geld en in december zijn er tal van aanbiedingen. Ik had zelfs al bedacht dat ik een Minolta Dynax 7D zou gaan kopen. Geweldige camera vind ik nog steeds overigens. Ik zou ‘m ook gekocht hebben, ware het niet dat er ineens een tweedehands Canon EOS 1D op mijn pad terecht kwam. Een serieuze camera, en dat vereist van mij dat ik er ook serieus mee om ga. Hopelijk komt dan een beetje uit de verf.
Eigenlijk stond op deze pagina een opsomming, mét plaatjes, van alle gear die ik heb. Maar eigenlijk is dat allemaal verpisserij en totaal niet belangrijk. Leuk om te weten dat ik een oude camera heb met 4Megapixels, maar écht spannend is het niet. Als de plaatjes maar goed zijn. Dus op de vraag waarmee ik toch die mooie picas maak kan ik zeggen: met zo’n zwart ding! (wel een groot zwart ding, want size matters).
Op de verlanglijst staat een tweede body, of liever gezegd een andere primaire body. Mijn huidige 1D wordt dan heel oneerbiedig reservebody. Mijn nieuwe primaire body moet dan ook een 1D worden, maar dan de Mark II. Deze opvolger heeft 8 in plaats van 4 Megapixels. Op zich niet echt spannend, maar het scheelt enigzins als je uitsnedes gaat maken; je houdt dan ook nog een goede resolutie over. Maar dat is niet dè reden om die body aan te schaffen. De Mark II heeft een andere sensor, een CMOS ipv een CCD. Deze kan veel beter overweg met hoge ISO waarden. Bovendien heeft deze camera een zoom functie als je een foto nakijkt op het (grotere) scherm, dat ook nog een hogere resolutie heeft. Dat is altijd handig om de scherpte te kunnen controleren. Ook kan ie overweg met 2 geheugenkaartjes: CF en SD. Het leuke is dat je de een kan gebruiken als reservekaart voor als de ander vol zit. Je verliest dan ook geen tijd met kaarten wisselen. Maar je kunt ook, en dat vind ik spannender, de 2de kaart gebruiken als backup. Elke foto wordt dan op beide kaarten geschreven. Of RAW op de een, JPEG op de ander. Erg belangrijk voor als je een opdracht doet en de foto’s erg belangrijk zijn.
Daarnaast is een tweede body handig om bv een telelens op de een en een groothoek of standaardlens op de ander te hebben. Je hoeft dan niet steeds te wisselen.