Mike’s Foto Blog

Hoe lekker kan Thais eten zijn?
Vreselijk lekker! Afgelopen zondag had ik een ‘klusje’ op te knappen in een Thais Restaurant. De Siam Lounge te Hilversum om precies te zijn. Een vriend van me gaat de website maken en vroeg of ik wat foto’s van het eten wilde maken. Om de site wat op te leuken… Als tegenprestatie moesten we opeten wat ik fotografeerde. Een gegeven paard moet je niet in de bek kijken natuurlijk. Hoewel dat met het eerste slachtoffer niet meeviel:

Deze roodbaars was echt heerlijk! Zo ook al het andere eten. Het maken van de foto’s was hard werken en flink zweten onder de 3 studiolampen, maar het resultaat mag er zijn. Toch nog ruim 3 uur bezig geweest om 6 gerechten te fotograferen. De tijd gaat zitten in het proberen van verschillende achtergronden om te zien wat het beste werkt op de site en vooral het goed leggen van het gerecht. De kok mocht zich er namelijk ook mee bemoeien, en daar was ie erg blij mee. Hij was dus steeds bezig om alles goed op het bord te draperen. Logisch, want het eten is voorlopig wél zijn creatie en als het er niet lekker uit ziet, krijgt hij het op zijn bord. Wat wij ook nog op ons bord kregen, was deze sateh. Gelukkig een keer zonder pindasaus waarmee je natuurlijk dit kostelijke eten mee vermoord:

Al met al een zeer geslaagde middag. Voor mij een leuk kans om een keer aan productfotografie te ruiken. En het smaakte naar meer. Mij gaan ze daar in de Siam Lounge nog een keer terug zien. Maar dan zonder camera. In mijn digitale restaurant is meer lekkers te zien.

Ligt de wereld eindelijk aan mijn voeten?
Nou…dat heeft ie eigenlijk altijd al gelegen, want ik sta met beide benen stevig op de grond. En die grond zit - last time I checked - aan de rest van de wereld vast. Vanwaar dan dat enthousiastme? Dat zit zo: afgelopen vrijdag 21 juli zijn de belangrijkste fotografie prijzen uitgereikt in een select gezelschap in het immer gezellige Amersfoort. Bij ‘t Nonnetje aan de Groenmarkt werd namelijk bekend gemaakt wie van de collega’s de TenICT WK Fotowedstrijd had gewonnen. Wekenlang is men in de weer geweest om leuke, originele, hilarische maar vooral Oranje foto’s te maken van iets met ‘ons’ Oranje TenICT T-Shirt aan. En dat is goed gelukt. De competitie was moordend en het nivo erg hoog. Welnu, u herinnert zich wellicht nog mijn inzending van het enige echte WK-Varken Knor. De jury kon het uiteindelijk maar moeilijk eens worden en heeft besloten het aantal catergorieën uit te breiden. Daarbij is mijn ‘Knor’ foto in de prijzen gevallen in de categorie ‘Babes’. Dit uiteraard vanwege de lieftallige Knor, die bevallig poseerde in het shirt. Wulps als ze is, liet ze ook veelvuldig haar welgevormde achterwerk zien.

Naast deze troffee is een medialle te zien. Deze is voor een derde plaats in de WK Poule. Op zich zeer opmerkelijk te noemen dat ik als zelfverklaard voetbal hater, maar liefst 2 prijzen wint die te maken hebben met het WK Voetbal…Kismet zeggen de Arabieren dan geloof ik…

Is het nog steeds zo gezellie aan de Spaanse Costa’s?
Ach…zolang het niet ‘Vakantieman, Gezelig hè?’ is, vind ik het al gauw goed. Een weekje zon terwijl het in Nederland katten en honden regent doet elk mens goed denk ik. Vandaar dat ik er een weekje tussenuit was in het immer gezellige Albir, vlakbij Benidorm. Zitten de vakantievierders in Benirdorm op elkaar gepakt in immer hoger wordende betoncentrales, in Albir is men wars van hoogbouw. Op één misser na is het daar niet hoger dan een verdieping of 5. Tel daarbij de plaatsing aan de kust, het heerlijke weer en het feit dat het toeristenseizoen pas langzaam aan aan het opstarten was, en je hebt een lekker rustig weekje in de zon.

Uiteraard moest de EenD mee en heb ik een aantal leuke plaatjes kunnen knippen. De pret begon al in het vliegtuig:

Na zoiets kan het natuurlijk alleen maar beter worden. En dat werd het ook. Aanschouw deze oude olijfboom die er alweer heel wat jaartjes op heeft zitten:

Voor meer Spaanse fotopret, zie mijn Digitale Costa.

Gaan zelfs camera’s al op vakantie?
Die van mij wel in ieder geval. De afgelopen twee maanden heeft ie lekker mogen klikken voor me en nu is het tijd voor een beetje zon dacht ik zo. De realiteit is iets anders: de vorige eigenaar mag een dag of wat rondstruinen aan boord van een van de grootste carriers van de US Navy: de USS Theodore Roosevelt. Deze vaart momenteel ergens in de Perzische Golf rond.

Altijd handig om een tweede body bij je te hebben, zodat je niet steeds lenzen hoeft te wisselen aan dek. Aangezien ik deze meneer mijn nieuwe kindje wel toevertrouw heb ik ingestemd met de huur van de EenD.
Volgende week dus weer nieuwe foto’s. En nu maar hopen dat er niets spectaculairs gebeurt nu ik nét even geen camera tot mijn beschikking heb…

Zijn sterretjes nog leuk op je 40ste?
Als je een fototoestel in je hand hebt wél… Uiteraard kan een echte fotofriek het niet laten om ook op deze avond een kiektoestel ter hand te nemen. Vuurwerk (of vuâhwèik zoals we dat vroegâh in Den Haag zeiden) is leuk om te fotograferen, maar vreselijk moeilijk. Voor mij dan. Ik wordt immers niet gehinderd door een foto-opleiding of wat dan ook. Ik moet prutsen tot ik iets bruikbaars heb gevangen. Maar zo nu en dan krijg je een ingeving in probeer je weer eens wat. En soms rolt er dan iets leuks van de sensor: