Archive for September, 2006
Speelgoed!
Sep 27th
Wat doe je op de Photokina als fotograaf?
Vreemde vraag, hoor ik u denken. Dat lijkt alleen maar zo… De Photokina is een toonaangevende fotovakbeurs die om het ene jaar wordt gehouden in Keulen. Twee jaar geleden was ik er voor het eerst en ik had er nu eigenlijk wel weer zin in. Leuk, het nieuwste fotospeelgoed bekijken. Ook gewoon als een dagje uit is zoiets altijd leuk. En Keulen is niet ver weg.
Je stelt je dus in op fotografie en aanverwante zaken als studio-apparatuur, printers en weet ik wat. Uiteraard gaat het kiektoestel mee om eventuele leuke dingen die je tegenkomt vast te leggen. Vorige keer heb ik immers moeten constateren dat er genoeg vrouwelijk schoon (al dan niet schaars gekleed) staat te poseren bij een stand van reflectieschermen, flitsers of radio triggers. En dan toch presteer ik het om met foto’s terug te komen waar maar weinig fotografie gerelateerd spul op te zien is. Allereerst is daar mijn pan van een speelgoedautootje:
Ok, het maakte deel uit van de stand van Nokia om te pochen met een mobieltje met een wel héél goede ingebouwde camera (duh!). Leuk…maar niet aan mij besteed. Snobistisch als ik ben haal ik mijn neus op voor dergelijke prullaria. Groter wordt de verbazing wanneer we ineens stuiten op een echte roofvogel demonstratie (buiten wel te verstaan). Een geweldige kans voor fotografen om hier mooie platen van te maken. Alleen vrees ik dat velen enigszins teleurgesteld thuiskomen. Die beesten zijn vreselijk snel en foto’s maken in de vlucht vereist naast een snelle camera/lens combinatie ook nog eens ervaring met het volgen van snelle objecten. Je kunt ook gewoon handig gaan staan zodat ze op je af vliegen. Scheelt een hoop met mikken.
Hulde aan de moedige dame uit het publiek die zonder vrees de handschoen opnam om deze geweldenaar te laten landen. En ze lachte er heel relaxed bij…
Uiteindelijk heeft het weinig met fotografie te maken, maar het levert mooie plaatjes op en die kan ik dan weer aan iedereen laten zien, ijdel als ik ben.
Meer moois uit Keulen is te zien in mijn Digitale Beursvloer.
Recount!
Sep 17th
Hoe beoordeelt een jury een band?
Ik denk dat we het nooit zullen weten… Gisteravond vond in de Ekko te Utrecht de ene halve finale plaats van de Grolsch Grote Prijs van Nederland, een band-competitie. Uiteindelijk bedoeld om nieuw talent de kans te geven zich in de kijkerd te spelen. Wie wint krijgt behalve geld ook nog wat praktische ondersteuning zoals coaching, studiotijd voor een demo enz. Mijn vrienden van Orange Grove hadden het tot deze halve finale geschopt. Reden genoeg voor mij om eens een kijkje te nemen.
De jury beoordeelt een band niet alleen op haar kwaliteiten on stage, maar ook hoe ze met de fans omgaan, hoe alles geregeld is, omgang met de media en noem maar op. Op zich zou je dan zeggen dat een band die uiteindelijk op een derde plaats stond met het internet stemmen, de meeste (by far) met zaalstemmen, de winnaar van de Grolsch Tourbus voor de fans (voor wie in 1 dag 50 fans kon mobiliseren) én die bovendien ook nog eens een interview heeft geregeld voor The Box’s Moccah behoorlijk hoog moet scoren. Tsja…als de zaal de jury was geweest (of elke andere willekeurige zaal waar OG optreedt for that matter) was het zo klaar als een klontje. Maar nee… Hoewel Michael en zijn clubje de boel behoorlijk op stelten zette, heeft het de jury behaagd om anders te beslissen.
Niets ten nadele van de overige deelnemers overigens. Wat ik heb gezien vond ik best ok, en er waren twee die ik erg goed vond. Het blijft natuurlijk een kwestie van smaak. En kritiek op de jurybeslissing impliceert indirect dat de finalisten ten onrechte in de finale terecht zijn gekomen. En dat vind ik niet correct. Als bonus nog een foto van één van de finalisten, Awaiting Seasons. De gitarist van deze band was erg fotogeniek, maar zeer bewegelijk :
Meer moois uit de Ekko is te beleven in mijn Digitale Belevingswereld.
Sunset at the Wallen
Sep 12th
Is die ouwe Mike tóch een verstokt romanticus?
Waarschijnlijk wel… Dichters, schilders en schrijvers worden melancholisch bij het zien van de ondergaande zon, en doen er prompt inspiratie van op. Ik ook. Net even nog een rondje gemaakt over de wallen. Alleen valt de avond nu wel erg snel, en aangezien ik altijd laat thuis ben valt er weinig anders te fotograferen dan ondergaande zonnen enzo… Edoch…die zijn mooi:
Ook zonder ondergaande zon zijn wandelingen over de wallen inspirerend. Vandaar dat het, vooral bij fijn weer, een geliefde fotoplek is voor mij. En zo lekker dicht bij huis. Expect more…
De avonden
Sep 11th
Moet ik elke post hier met een vraag beginnen?
Geen idee, maar ‘it seemed like a good idea at the time’ zeggen de Engelsen dan. Ik ga er dan maar gewoon mee door. Zo af en toe heb je wel eens ideën die je maar niet uitvoert. Steeds denk je er weer aan en maak je een ‘mental note’ om het nog eens te gaan doen. Zo had ik het idee om meer te doen met foto’s in het donker met lange sluitertijden en alle cliché effecten die je er dan bij krijgt. Misschien voor de echte fotofiel niets bijzonders, maar dat boeit me niet. Als ik er maar plezier in heb, want daar gaat het tenslotte om. Vorige week ben ik eens om en nabij zonsondergang naar de rivier gelopen en heb wat lange sluitertijd-opnamen op mijn statief gemaakt. Eerst conservatief met een sluitertijd van 1/3 seconde:
En later het andere uiterste: 30 seconden. Dan zie je dus alleen een streep van de boordverlichting. Wel leuk, want je ziet ook zijn zog in het water:
Dat is meer een ‘Schumacher te water’ effect. Let ook op de drukte op de Merwedebrug in de achtergrond. Ik vond het wel wat hebben. Gewapend met deze ervaring ga ik deze dingen binnenkort nog eens proberen. Ik denk erover om een leuk plekje in de buurt van de Merwedebrug te zoeken. Zien wat ik daar van kan maken. Stay tuned…
