Mike’s Foto Blog

Wat moet je met oude foto’s van vòòr het jaar 0?
Inscannen en in je fotoblog laten zien natuurlijk! Imro vond in een oude schoenendoos foto’s van een oudjaarsfeest uit 1988/89; vòòr het jaar 0 dus… Dat was nog in het guldentijdperk, de CD was nog hip en Mike ook. Tenminste…zo ziet ie er uit op de foto’s. Imro was erg enthousiast over de foto’s en heeft ze ‘gescand’, ofwel met een digicam gefotografeerd en opgemaild. Tsja…dan moet ik ze laten zien. Mike op zijn 24ste, verkleed als Blues Brother Jake en schoolvriend Stefan als Elwood. Het was een geweldig feest. De drie foto’s die Imro digitaal naar de 21ste eeuw heeft geholpen zijn te zien in de Oude Doos.

Schokkend nieuws…
Als je into webgalleries bent dan. De jongens en meisjes achter Gallery hebben na een aantal alpha’s, bèta’s en release candidates ‘eindelijk’ Release 2 van het populaire webgallery programma Gallery uitgebracht. Ik gebruik het zelf ook, vandaar dit bericht. Totaal nutteloos voor de argeloze bezoeker aangezien ik al tijden de alpha en beta releases gebruik en je dus het verschil toch niet ziet. Meer om een beetje reclame te maken voor de makers van dit gratis Open Source pakket. Gallery wordt toch wel beschouwd als één van de beste, zo niet dè beste fotogallerij software die verkrijgbaar is. En dat helemaal voor niets… Vandaar dus deze schaamteloze spam.

Of liever: slikken en afslanken…
Ik zeg er verder niets over, want eigenlijk moet het hier alleen maar over foto’s gaan, maar ik las dit in een blog van een collega-blogger (nee…geen collega die blogt, maar een mede-blogger) en vond het van te groot wetenschappelijk belang om dit aan mijn medemens te onthouden. Read it and wheep zou ik zeggen (van het lachen wel te verstaan): The Selfish Bastard

Ach…je moet wat op zondagochtend vroeg…
Tsjaa…leuk hoor, zo’n theme voor je blog, maar het is niet altijd even persoonlijk. Nu heb ik al een paar foutjes eruit weten te halen (dankzij EyE) en wat eigen dingetjes toegevoegd, maar het blijft niet van jou. Na wat zoeken in het archief een leuke foto gevonden die zich gewillig liet aanranden in Photoshop CS2 (don’t leave home without it). Ik heb ‘m persoonlijk geknipt in Parijs op 10 augustus 2004 bij Les Halles. Zo ziet ie er in werkelijkheid uit:

Voor de freaks: ik heb eerst een stukje gecropt, een diffuse glow filter eroverheen gejaagd en ‘m toen ge-colorized totdat ik de juiste tone had voor het kleurenschema. Simple comme bonjour, n’est çe pas?

Als zijn neefje jarig is tenminste…
Dan komen er namelijk zóveel kinderen dat ie zich niet meer kan beheersen. Niet dat de kinderen vervelend zijn…au contraire…schatjes zijn het. Vooral als je ze een Playstation geeft. Zo zoet als baclava zijn ze dan. Natuurlijk loopt Mike dan als een echte Paparazzi rond en teroriseert de boel met zijn camera. Kinderen moeilijk te fotograferen? Welnee! Laat ze een spelletje doen en ze vergeten de wereld om zich heen:

Te zien mijn neefje Jordy met zijn neefjes. Voor de gelegenheid geschoten in zwart/wit. Rechtstreeks uit de camera, géén b&w converter aan te pas gekomen. Ik heb er een speciale stand voor geprogrammeerd op mijn camera zodat het er lekker grofkorrelig uitziet. Dat heeft iets authentieks; ik vind dat soms mooier dan een strakke z/w plaat.
En natuurlijk is een kinderverjaardag niet compleet zonder zoetwaren. En deze keer kwam dat in de vorm van poffertjes. Nichtje Kaylee lust er wel pap van, zoals elk gezond Hollands kind:

Van deze serie is alleen de gallery te bewonderen voor familie en vrinden (en die weten waar ze moeten zijn). Privéfoto’s blijven privé…behalve deze dan…de schatjes…zijn ze niet lief…?